U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

 

Oneindig (gedicht)

Gepost 2018/11/12
Oneindig
 

Wanhoop

Zorgen
Frustratie
Werkelijkheid
Realisme
 
Geloof
Voeden
Inspiratie
Creatie
Beleven
 
Afwegen
handelen
 
Bewegen
Wandelen
 
Struinen
Struikelen
Vallen
Stof
 
Nadenken
 
Afwegen
handelen
 
Bewegen
Wandelen
 
Struinen
Struikelen
Vallen
Stof
 
Nadenken
 
Afwegen
handelen
 
Bewegen
Wandelen
 
Struinen
Struikelen
Vallen
Stof
 
Nadenken
 
Lees de rest van deze post »

Kort verhaal: Na de punt

Gepost 2018/09/10

Ik ben zo smal als de ruimte tussen regendruppels. Ze vallen ritmisch bruut te pletter en versplinteren. Ze stromen overgeleverd aan steentjes en kuilen, die willekeurig zijn ingedrukt of weggeschopt. Afhankelijk van de maat van de schoenen, het gewicht, de paslengte en de afzet van de lopers, ondergaan zij hun reis. De lopers, kunnen elk moment de loop veranderen. Lopers zijn tenslotte grillige wezens die net als water voortgaan op de eigen stuwende kracht en de hang naar het diepste punt. Zelfs als zij een berg beklimmen. Geen dieper dal dan de verhogende diepte die stroomopwaarts reikt.

Enfin.

Lees de rest van deze post »

Barbie in de boom!

Gepost 2016/09/02

Foto: Mike FrankenFoto: Mike Franken

(Op Camping Le Sauzet gebeuren vreemde dingen....)
 
Haar rode plastic haren glanzen in de begeerde zonnestralen. Ritselende raadselachtige berkenblaadjes verbergen de eeuwig groene naalden, die prikkend en pronkend de schat omarmen. Zij hoefden slechts te wachten. Keken geduldig toe. Piepend en krakend weergalmde elke vrolijke vrije sprong. De barbies vlogen de lucht in, maakten wervelende salto's, een driedubbele schroef. De glamourjurkjes pronkten in het gouden licht. Bling, bling ik draai giechel, zing en ging zij met de rode haren, staren naar het elastisch gaas van de trampoline. 
 
Met pruilende lipjes en vochtige oogjes kijkt het meisje getroffen omhoog. Zo hoog... Onbereikbaar voor haar reikende handjes,zakt zij op haar knietjes en wiebelt na. "Mama", klinkt het zachtjes. "Mama", net iets harder. Haar moeder vermoedt iets te horen. Terwijl zij traag een draaibeweging naar achteren in gang zet.... "Mama! Barbie zit in de boom." ...
 
Lees de rest van deze post »

...Sta je daar naakt

Gepost 2016/05/20

Dit is het  derde blog uit een reeks over wat mij beweegt in wat ik doe. Ik neem je mee op reis, mee in het verhaal dat ik vormgeef op weg naar de kunstroute 2016 gemeente Renkum. Wie weet ontmoeten we elkaar dan.

Sta je daar naakt....
Wat is naakt? Sta je dan in je blootje? Aan de verbeelding voorbij? In het donker of pas als het licht wordt? Is het een gevoel? Maakt het je puur, stoer, sexy, angstig, kwetsbaar, klein of onbeduidend. Het is hoe het licht valt, hoe de schaduw verhult en wat je geest draagt. Zo willen wij alles plaatsen in een context en ons lichaam hullen in een jas. In mijn lied staat naaktheid voor kwetsbaarheid, verdwaalt zijn, je afvragend waar je wat bent verloren. Of wie. Maar bedenk, wat je kwijt bent heb je nog niet teruggevonden en het gemis zoekt een jas. Je weet niet wat de tijd brengt. En ik, ha ha, stesssss! De tijd begint te dringen. Nog twee weken te gaan.

Ik geef je nog een keer wat woorden uit het lied.

Lees de rest van deze post »

...aan het licht van de zon.

Gepost 2016/04/01

Dit is het  tweede blog uit een reeks over wat mij beweegt in wat ik doe. Ik neem je mee op reis, mee in het verhaal dat ik vormgeef op weg naar de kunstroute 2016 gemeente Renkum. Wie weet ontmoeten we elkaar dan.

Gedwongen en ontregelt vertraagt de zomertijd het ochtendgloren. Maar niets is wat het lijkt. Het brengt een lange zwoele avond die ons doet sluimeren tot een late slaap. En als de sterren komen neemt de verwondering ons mee tussen hemel en aarde. Het is onze geest - wellicht zijn het onze genen- die bepalen hoe we gaan slapen en waar we ontwaken. Ieder heeft zo zijn eigen werkelijkheid en toch. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet. En dan is er die afstand tussen dat wat is en dat wat is geweest. Onbereikbaar. Reikend naar een schim van het verleden, stuit ik op een leegte.
En zo brengen mijn emoties beeldende woorden op muziek. Ik probeer ze te vangen in vele kleurnuances, soms verkregen door de verblekende werking van zon, wrijving en waspoeder. En wist je dat de mooiste kleuren zich kunnen verstoppen aan de "verkeerde" kant? Een beetje stoffig ben ik  wel ;-). Nou ja, dat mag je zelf bepalen. Ik geef je nog wat woorden uit mijn lied.....

Lees de rest van deze post »

Niemand is de meeste mensen

Gepost 2016/02/25

Dit is het eerste blog uit een reeks over wat mij beweegt in wat ik doe. Ik neem je mee op reis, mee in het verhaal dat ik vormgeef op weg naar de kunstroute 2016 gemeente Renkum. Wie weet ontmoeten we elkaar dan.

Een begin...

Niemand is de meeste mensen. We hebben allemaal onze eigen cocktail van voelen, inleven, vertalen, inhaleren en weer uitdragen. En zo verraderlijk als een cocktail kan zijn, zo spannend is de toekomst. Dronken zonder wijn hef ik mijn glas en begin ik met een lied. Mijn vingers beroeren de toetsen van de ietwat ontstemde piano. Vol liefde luisterend tot de juiste klanken ontstaan. Klanken die smachten naar woorden om te dragen. Beeldende woorden dansend, kris kras door elkaar. Zij groeien tot zwevende zinnen gezongen door een stem. Mijn eigen stem van voelen, vertalen, inhaleren en weer uitdragen.

Niemand is de meeste mensen. In mijn lied kijkt zij naar de sterren. Niet ik, maar zij.... 

Lees de rest van deze post »

Brief aan mijn LinkedIn-connectie,

Gepost 2016/01/22

LinkedIn? Tja, "mijn profiel" is er al een tijdje op te vinden. Een vernuftig ingestelde machine stuurt mij gepersonaliseerde e-mails om mij uit te dagen. Bekijk hoe? Bekijk wie? Congratulate? Kent u? Vacatures die? 

Hoe actiever ik word, hoe meer linkedIn mijn mailbox bezoekt. Ik wist niet dat er zoveel redenen waren om iemand te feliciteren en daar waar ik op facebook dingen leuk mag vinden, is linkedIn vooral interessant. 

Wat kan ik er nou mee? Wat wil ik er mee? Wat wil ik melden, laten weten, is niet zo zeer leuk, maar interessant? Wat kan jij met mij?

Hmmm.....

Wil je weten wat mij beweegt, waar ik mee bezig ben? Wat het verhaal is achter mijn werk? Daar daag ik je graag toe uit, mijn beste linkedIn-connectie. Ik zal het kort en bondig houden maar vooral boeiend! Lijkt het je niks. Misschien verras ik je wel. In mijn volgende blog zal ik je meenemen. Opletten dus, dat je mijn blog niet gaat missen. 

Pssst... en ik jou ook in de gaten.

 

Lees de rest van deze post »

Een bijzondere eindejaarsbijeenkomst

Gepost 2015/12/16

Ja, het is waar. Als je energie de wereld in gooit krijg je energie terug. Ik was een keer bij een bijeenkomst van Samen Werkt Oosterbeek. Het is al meer dan een jaar geleden. Iemand zei:"Dat wat je aandacht geeft groeit." Wellicht in iets andere bewoordingen, maar dit was wel de kern van de boodschap.   Ik zat even op zo'n punt dat ik mijn aandacht vooral naar binnen richtte en zuinig was met het naar buiten treden. Laten zien wat ik doe. De boer op. Mijn werk  ten toon stellen en mijn stem laten horen. En als een geschenk uit de hemel (om maar even bij "de tijd" te blijven), kreeg ik de vraag of ik nog ideeën had voor de eindejaarsbijeenkomst van, jawel, Samen Werkt Oosterbeek in de persoon van Maryse Kusse. Een creatieve bijdrage. En zo ging ik aan het experimenteren, voortbordurend op de wens te wensen in de vorm van een kerstbal. (Dit is die fase waarin je onmogelijke dingen bedenkt en deze in al je naïviteit toch mogelijk maakt). Stoer zei ik dat het allemaal goed zou komen en dat ik wel zou zorgen dat het er mooi uit zou komen te zien. Heel stoer, moet nog wat uurtjes slaap inhalen. Maar oh wat was het mooi! Al die ballen in die mooie takken. Het idee dat iedereen met een wens op zak zou vertrekken. Een cadeautje, broeiend in menig damestas of jaszak m/v. Wachtend op het moment van openmaken.  Ik ben stiekem wel benieuwd wat men elkaar gewenst heeft en hoe het voelde de wens in ontvangst te nemen. Zelf vond ik het een cadeautje. Met dank aan Fedde Makkinga, die ik helemaal geen wensbal terug heb gegeven. Mocht je dit lezen Fedde:"Ik wens jou een heel warm, kleurrijk 2016 toe, waarin je hartstocht, expertise en naar ik vermoed, enigszins eigenwijze wijze blijft groeien en de wereld blijft verrijken. Ten slotte is het zoals met een goede wijn.....

Nou ja, zoals ballen rollen,

Lees de rest van deze post »

Een prachtige ervaring rijker! Dat wordt vervolgd....

Gepost 2015/09/25

Natuurlijk wil ik dat......Slik, waar begin ik nu weer aan. En dan...ineens, sta je daar en doe je het. En dat heet nou het ontwikkelen van je talenten. Het nastreven van je ambities. Of is het niet meer of minder dan mazzel hebben. Nee, dat geloof ik niet. Doordat je elke keer iets meer van je zelf laat zien. Je doorontwikkelt en dit laat horen, daardoor heb je die mazzel. En zo zong ik een lied en schreef ik snelle gedichten tijdens de workshop Loopbaanspel van Anke van Oostveen op de 101 talentenmarkt van Samen Werkt Oosterbeek. Het was een geweldige ervaring en gezien de reacties ook geslaagd voor in ieder geval een groot deel van de deelnemers. Een groot deel, omdat ik niet voor iedereen kan spreken, omdat je in 50 minuten nooit aan ieders behoefte zal kunnen voldoen. Hieronder staat de tekst van het lied, zoals ik beloofd heb aan verschillende deelnemers.

Lees de rest van deze post »

Kran-fly

Gepost 2015/08/22

Als het moment van laaghangende zon en dichtgeknepen ogen turend overgaat.

Als de laatste met flauwe warmte gewapende zonnestraal van het afbladderende houten tafelblad glijdt.
Als het vermoeide brein beseft dat het tijd is de hand op de nog scherpe contouren van de lichtknop te drukken.
Kortom, als de schemer valt, komen zij...

 

Lees de rest van deze post »

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?